Το Μουντιάλ του 2026 αποτελεί παρελθόν. Μια διοργάνωση με αρκετά Ups and Downs, τα οποία η αλήθεια είναι υπάρχουν σχεδόν σε όλες τις τελευταίες διοργανώσεις των Παγκοσμίων Κυπέλλων.

Για παράδειγμα το ότι οι ομάδες αυξήθηκαν και είδαμε το Κουρασαο, την Αϊτη και το Καπό Βερντε ήταν από την μια ωραίο, καθώς είδαμε λαούς που οριακά ξέραμε την ύπαρξη τους στο τουρνουά, από την άλλη χαλάνε εν μέρη τη δυσκολία της διοργάνωσης, καθώς περισσότερες ομάδες, σημαίνει περισσότερα ματς, σημαίνει λιγότερα περιθώρια λάθους, σημαίνει ότι οι «μεγάλοι» εύκολα ή δύσκολα πέρασαν στην επόμενη φάση.

Τα ωράρια ήταν λίγο δύσκολα για να δεις ματς, αλλά οκ αυτό δυστυχώς ή ευτυχώς συμβαίνει σχεδόν σε όλα τα μουντιάλ.

Πάμε τώρα και στο δια ταύτα και τον λόγο που γράφτηκε αυτό το κείμενο.

Εάν μου έλεγαν όταν ξεκίνησε η διοργάνωση ότι η Ισπανία η οποία ήταν η ομάδα που ήθελα να το πάρει, θα το έκανε, αλλά θα είχα 50-50 συναισθήματα, θα ήταν κάτι που δεν θα πίστευα.

Πώς γίνεται να συμβεί κάτι τέτοιο ; Μα με το να πάει ο Μέσι τελικό.

Στα 39 του έχοντας πάρει το προηγούμενο και πλέον στη δύση της καριέρας του, ο Μέσι μας έδινε την εντύπωση πριν τη σέντρα του Μουντιάλ, ότι θα παίξει για να το χαρεί.

Τελευταίος χορός, τελευταίες στιγμές μαγείας. Πoυ να ξέρατε ότι θα έχει στόχο να κάνει το back to back!

«Σπάει» το ρεκόρ του Κλοζε γίνεται ο νο1 σκόρερ. Μετά κάνει το ίδιο και στις ασίστ. Παίρνει την Αργεντινή από το χεράκι και την πάει τελικό. Αδιανόητα πράγματα.

Μια ομάδα που δεν θύμιζε σε καμία περίπτωση εκείνη του 22 που πήρε το τρόπαιο. Ο Μαρτινες δεν έκανε τα… μαγικά του, οι αμυντικοί δεν «μασούσαν» σίδερα και έτρωγαν εύκολα γκολ.

Ο «σωματοφύλακας» του Μέσι ο Ντε Πολ σε κακή κατάσταση, το ίδιο και ο Αλβαρες που ήταν ο Χ Factor στο προηγούμενο τουρνουά.

Τι μένει ; Κάτι εκλάμψεις μου Λαουταρο που βοήθησε ως αλλαγή, ο εμφανώς κουρασμένος από τα συνεχόμενα ματς στην Λίβερπουλ ΜακΑλιστερ, ο Εντσο που έτρεξε, έδειρε και σκόραρε μερικά γκολ και ο GOAT!

Ξέροντας ότι η ομάδα δεν μπορεί για πολλά, είχε υπολογίσει πότε θα τρέξει πότε θα ντριμπλαρει, πότε θα κάνει τα πάντα. Και το έκανε.

Χατ-τρικ στο πρώτο ματς, 2 γκολ στο επόμενο, έχοντας βάλει όλα τα γκολ της Αργεντινης στο τουρνουά μέχρι εκείνο το σημείο. Μπαίνει ως αλλαγή με το Ιράν και σκοράρει ξανά με απευθείας φάουλ!

Τρομερά πράγματα. Και προσέξτε μιλάμε για τον Μέσι της Ιντερ Μαιαμι στα 39 του, όχι αυτόν της Μπαρτσελονα πριν 10 χρόνια!

Συνεχίζει στα νοκ – αουτ, γκολάρα με το Καπό Βερντε και ασίστ σε ματς που η Αργεντινή πήγε να αποκλειστεί. Με την Αίγυπτο 0-2, βγαίνει μπροστά γκολ, ασίστ 2-2, τελικά 3-2 και πρόκριση.

Λέμε ως εδώ ήταν. Πόσο ακόμα ; Αμ δε…

Με τους αποκλεισμούς της Κολομβίας και της Βραζιλίας γίνεται το φαβορί για να πάρει τελικό. Ζορίζεται με την Ελβετία πολύ, περνάει όμως, έχοντας ασίστ.

Και πάμε στους Άγγλους. Το ματς που είπαμε όλοι μας «ρε φίλε κόψε την πλάκα».

Βγάζει ένταση και πάθος στον εθνικό ύμνο τραγουδώντας τον με μανία, κάτι που σπάνια κάνει. Στο ματς λίγα πράγματα, άλλωστε είπαμε κοίτα πρώτα απο όλα να έχει μετρημένες δυνάμεις.

Κλοτσοπατιναδα, ένταση, κάρτες κακό ματς γενικότερα. 1-0 οι Άγγλοι μπροστά και λέμε όλοι, δεν πειράζει ως εδώ ήταν.

Λάθος! Εχοντας ψυχραιμία, αυτοπεποίθηση και πίστη, δίνει 2 γκολ πάρε βάλε και η Αργεντινή κάνει την ανατροπή του αιώνα!

Η «αλμπισελεστε» ξανά σε τελικό. Αδιανόητα πράγματα.

Ο Μέσι κλαίει, ξεσπά σε πανηγύρια, γνωρίζοντας ότι έχει κάνει το ακατόρθωτο ξανά.

Ωστόσο, απέναντι του έχει το φαβορί και καλύτερη ομαδα στο τουρνουά. Την Ισπανία.

Μια χώρα την οποία ο Μέσι την ξέρει καλά γιατί εκεί μεγάλωσε. Σαν να ήταν γραφτό ο Μέσι να αντιμετωπίσει την Ισπανία στον τελικο. Τη χώρα που μεγάλωσε και έμαθε ποδόσφαιρο. Την χώρα που έζησε το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής του.

Και μέσα σε όλα αυτά να αντιμετωπίσει τον Λαμιν Γιαμαλ, τον διάδοχο του όχι μόνο στη Μπαρτσελονα αλλά και στο ποδόσφαιρο.

Και κάπως έτσι η φωτογραφικά με τους δύο τους πριν από πολλά χρόνια έγινε viral σε όλο το πλανήτη. Κάπου εκεί καταλαβαίνεις ότι ο Μέσι μεγάλωσε.

Οτι ήρθε η ώρα να δώσει τη σκυτάλη στον επόμενο. Οτι η δική του εποχή έφτασε στο τέλος της. Μια λαμπρή καριέρα τελείωσε, δείχνοντας όμως ότι μέχρι και στο τέλος έκανε αυτά που είναι αδύνατα.

Σε έκανε να απορείς εάν είναι άνθρωπος. Να μη μπορείς να πιστέψεις ότι βλέπεις.

Ωστόσο, ο χρόνος είναι ανίκητος. Και ούτε ο Μέσι κατάφερε να τον κερδίσει. Ο μοναδικός του… αντίπαλος που δεν ηττήθηκε σε όλη του τη καριέρα.