Η 18η Φεβρουαρίου 2016 είναι μια ημερομηνία που κανείς δεν ξεχνά. Ο Παντελής Παντελίδης, ένας από τους πιο αγαπητούς και λαϊκούς καλλιτέχνες της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής, έφυγε ξαφνικά από τη ζωή σε ένα σοκαριστικό τροχαίο δυστύχημα στη λεωφόρο Βουλιαγμένης, σε ηλικία μόλις 32 ετών.

Το τροχαίο συγκλόνισε ολόκληρο το πανελλήνιο· η είδηση «πάγωσε» τη χώρα και σκόρπισε θλίψη σε χιλιάδες θαυμαστές.

Ήταν ένας καλλιτέχνης που δεν ακολούθησε την κλασική «πιάτσα» της δισκογραφίας. Ξεκίνησε ανεβάζοντας βίντεο στο YouTube, μέσα από τα οποία μοιραζόταν τη φωνή, την κιθάρα και τα συναισθήματά του με τον κόσμο, χωρίς ενδιάμεσους — και μέσα σε λίγα χρόνια έγινε ένα λαϊκό φαινόμενο, καταγράφοντας επιτυχίες που άγγιζαν απευθείας την καρδιά του κοινού.

Ο θάνατός του σόκαρε, γιατί έμοιαζε να συμβαίνει σε κάποιον που ακόμη είχε τόσα να δώσει. Οι πρώτες ώρες μετά την είδηση ήταν γεμάτες αναπάντητα «γιατί» και σοκ· χιλιάδες άνθρωποι έτρεξαν στο σημείο του δυστυχήματος, άφησαν λουλούδια, σημειώματα και δάκρυα, ενώ το διαδίκτυο κυριεύτηκε από συγκινητικά μηνύματα, βίντεο και τραγούδια που μοιράζονταν όσοι τον λάτρευαν.

Και σήμερα, 10 χρόνια μετά, η παρουσία του Παντελή είναι ακόμα εδώ — όχι σαν παρελθόν, αλλά σαν ζωντανή μουσική πραγματικότητα. Οι ψηφιακές πλατφόρμες δείχνουν ότι τα τραγούδια του συνεχίζουν να ακούγονται σε εκατομμύρια ακροάσεις, και οι φαν του δεν σταματούν να μοιράζονται στιγμές με τη φωνή και τους στίχους του.

Η μουσική του εξακολουθεί να συγκινεί, να ταυτίζεται με συναισθήματα και καταστάσεις της καθημερινότητας, και να κρατά ζωντανή την ανάμνηση ενός λαϊκού «ήχου» που μίλησε στην καρδιά του κόσμου.

Ο Παντελής δεν ήταν μόνο ένας τραγουδιστής. Ήταν μια φωνή που βγήκε από τον κόσμο και επέστρεψε σε αυτόν με αλήθεια. Η αγάπη που δεχόταν όσο ζούσε — και που πολλαπλασιάστηκε αφού έφυγε — δεν ήταν τυχαία. Ήταν η απόδειξη ότι είχε καταφέρει να μιλήσει στις ζωές και στις καρδιές μας με μια αυθεντικότητα που λίγοι καλλιτέχνες καταφέρνουν.

Με αυτές τις νότες, με αυτές τις ιστορίες, άφησε ανεξίτηλο σημάδι στη μουσική μας μνήμη.

Κι αν σήμερα, σύμφωνα με εσένα, πιστεύεις πως θα ήταν σήμερα ο Νο.1 καλλιτέχνης της Ελλάδας, τότε αυτό δεν είναι υπερβολή — είναι αναγνώριση στον άνθρωπο και στο ταλέντο που δεν προλάβαμε να δούμε να ανθίζει πλήρως!