STOP BULLYING

Το Bullying…με άλλα λόγια. Σχολιάζεται και αναλύεται τόσο πολύ τελευταία λόγω των πρόσφατων γεγονότων σαν να το ανακάλυψαν τώρα. Η υπόθεση του αδικοχαμένου Γιακουμάκη για παράδειγμα, ήταν η αφορμή δυστυχώς, για να έρθει στο προσκήνιο αυτό το φοβερό κοινωνικό πρόβλημα που ανέκαθεν υπήρχε και κανείς δεν είχε συνειδητοποιήσει τη σοβαρότητα του και τις συνέπειες του. Ας τα πάρουμε όμως απο την αρχή…Το bullying είναι μια μορφή εκφοβισμού ή εξαναγκασμού. Μπορεί να είναι συναισθηματική, λεκτική αλλά και σωματική ακόμα και όλα αυτά μαζί. Ο κοινωνικός περίγυρος στον οποίο μπορεί να συμβεί; Παντού! Στο σχολείο, στο στρατό, στην οικογένεια, στο χώρο εργάσιας, στο σπίτι, στις γειτονιές κ.τ.λ. Οι ηλικίες που μπορεί να είναι ευάλωτες στο bullying; Όλες! Τα χειρότερα ομως αποτελέσματα αυτού του κοινωνικού φαινομένου βρίσκονται στις ευαίσθητες, απροστάτευτες και αθώες ψυχές των παιδιών. Πολλά παιδιά απο το δημοτικό κιόλας σχημάτιζουν τις μικρές «κλίκες» τους, απορρίπτοντας κάποια παιδιά απο την φιλία και την ομάδα τους. Πώς γίνεται αυτό; Ποιά είναι η βάση της απόρριψης; Το παιδικό μυαλό λοιπόν, λειτουργεί σαν σφούγγαρι, οτι ακούνε απο τους μεγαλύτερους το υιοθετούν. Συνήθως η οικογένεια τους είναι και η βασική επιρροή τους. Ένα παιδάκι λοιπόν μπορούν να το απορρίψουν γιατί οι γονείς του μπορεί να είναι φτωχοί, μπορεί να μην είναι καθώς πρέπει, μπορεί να είναι χωρισμένοι και πολλά άλλα. Επίσης μπορούν να το κάνουν περα γιατί φοράει παλιά παππούτσια ή ρούχα ή γιατί είναι διαφορετικό ως προς την συμπεριφορά απο τους υπολοίπους…. Όπως και να “χει οι συνέπειες του παραγκωνισμού ενός παιδιού είναι η απομόνωση.

Τελικά, ίσως σε κάποιες κλίκες να μη φτάνει απλά να απομακρύνουν κάποιο παιδί αλλά να φτάσουν και στο επίπεδο κοροιδίας και πειραγμάτων εναντίον του παιδιού. Αυτό μπορεί να συμβαίνει επί καθημερινής βάσεως και να κλιμακώνεται. Και για να μην μακρυγορώ φτάνουν στο σημείο να μην θέλουν να πάνε στο σχολείο και να παριστάνουν στους γονείς τους τα άρρωστα. Κάποιοι γονείς θα υποπτευθούν κάτι, κάποιοι άλλοι όχι. Έτσι τα παιδιά αυτά αρχίζουν να μεγαλώνουν απομονωμένα και φοβισμένα. Δύο δρόμοι υπάρχουν σ’αυτές τις περιπτώσεις: τα θύματα να γίνουν θύτες ή τα θύματα να βρούν τη δύναμη και να αντιδράσουν για να αποκτήσουν την αξιοπρέπεια τους.
Το πιο σύνηθες είναι να γίνουν οι ίδιοι θύτες σε άλλα μικρότερα παίδια ή να ξεφύγει η κατάσταση και να ξεπεραστούν τα ανθρώπινα όρια και να φτασούν στο σημείο να βλάψουν άσχημα σωματικά τους θύτες τους. Το ίδιο συμβαίνει και σε μεγαλύτερες ηλικίες και πιο συγκεκριμένα σε φοιτητές. Χατακτηριστικό παράδειγμα είναι η 22χρονη φοιτήτρια σχολής ΟΑΕΔ στον Άγιο Ιωάννη στου Ρεντη η οποία μαχαίρωσε τρεις συμφοιτήτριες της μέσα σε σε μια αίθουσα της σχολής επειδή ήταν θύμα των πειραγμάτων τους και της ψυχολογικής βίας που της ασκούσαν για την εμφάνισης της και των ρούχων που φορούσε. Ένα κλικ θέλει ο ανθρώπινος νους για να ξεφύγει. Η υπόθεση του Γιακουμάκη απο την άλλη που ξεπερνά κάθε όριο έχει συζητηθεί τόσο αλλά ξαφνικά ξεχάστηκε. Κανένα μέσο ενημέρωσης δεν τον ανάφέρει πια εκτος απο λίγες περιπτώσεις. Αυτη είναι η Ελλάδα μας και αυτά τα ΜΜΕ μας. Να πούμε πρώτοι ενα νέο στοιχείο της υπόθεσης, να κάνουμε νούμερα. Όσο για την Ελλάδα, ναι ήταν τραγικό όλο αυτο που συνέβει και τι έκανε γι’αυτό; Οργάνωσε καλύτερα τα πράγματα στα σχολεία; Διόρισε ψυχολόγους μέσα σ’αυτά για να προλαμβάνονται τέτοια γεγονότα; Ή μήπως πρόσφερε με κάποιο τρόπο ένα χέρι βοηθείας στην οικογένεια του Γιακουμάκη με κάποιο τρόπο; Ενα πανηγυρικό ΤΙΠΟΤΑ!!!! Απλά ήταν ένα ακόμα ζήτημα που αποπροσανατόλισε τον ελληνικό λάο απο την πολιτική. Η Ελλάδα οσο κι αν την αγαπώ «τρώει» τα παιδιά της.
Θεωρώ οτι το να αναλύσω περισσότερο τι είναι το bullying είναι περριτό γιατί όλοι έχουμε διαβάσει ή έχουμε δεχτεί καταιγισμό πληροφοριών γι’αυτό απο τα ΜΜΕ ή ακόμα χειρότερα έχουμε πέσει σε κάποια φάση της ζωής μας θύματα του. Ο εστιασμός μου επομένως είναι στα αίτια και την πρόληψη. Το κράτος μας λοιπόν, υστερεί σε πολλά. Πρώτα απ’ολα στην παιδεία που είναι η βάση όλων γιατί αν υπήρχε, όταν ένα παιδάκι χτυπούσε ένα άλλο επειδή το κοροίδεψε, ο γονιός δεν θα απαντούσε: «Καλά του έκανες!». Επίσης αν η Ελλάδα μας είχε τις σωστές υποδομές στα σχολεία και στα πανεπιστήμια θα υπήρχε τρόπος να αποφευχθουν κάποιες καταστάσεις αν όχι όλες. Θα μας δίδασκαν και πως θα γίνουμε σωστοί άνθρωποι και δεν θα μας εμφύτευαν ένα σωρό τυποποιημένες γνώσεις. Αλλά απο όπου και να το πιάσεις το σύστημα «βρωμάει». Ακόμη δεν μπορώ να μην αναφέρω την τετράχρονη Αννυ που απασχολεί αυτην την περίοδο τα ΜΜΕ που και αυτή η αθώα ψυχή θα ξεχαστεί κι αυτή καποια στιγμή δυστυχώς μεχρι να υπαρξουν άλλες Άννυ…. Ντροπή. Σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις ενώ αγαπώ τόσο πολύ την Έλλαδα και οτι την αποτελεί, λυπάμαι που για κάποιους ο ελληνικός λαός είναι το «μέσο» και όχι η «οικογένεια» του που πρέπει να μεριμνήσει γι’αυτήν. Και για να μην βγάλω απ’έξω την «ουρίτσα» μας, όλοι θρηνούμε οταν γίνονται τέτοια γεγονότα, ποστάρουμε τη θλίψη μας στο facebook, για να πάρουμε κανένα like αλλά να κάνουμε κάτι έμπρακτα μπα! Άσε που σε μια βδομάδα αυτή τη θλίψη μας τη μετατρέπουμε σε selfie στην παραλία σαν μην συνέβει ποτέ τίποτα.. Δεν μας κατακρίνω, δυστυχώς όμως αυτή είναι η εποχή μας… Ήμουν λίγο σκληρή αλλά νομίζω υπάρχει ρεαλισμός σε όλα αυτά.

More from Emmanouela

«ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΔΟΥΛΕΙ-Α;»

Ένα μεγάλο δίλημμα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι νέοι είναι: να επιλέξουν να...
Read More

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *