Εγώ ο… άνθρωπος

‘Ακουγα στις ειδήσεις, διάβαζα στα διάφορα Μέσα Ενημέρωσης για τους πρόσφυγες που κατά κύματα φθάνουν σε διάφορα μέρη της χώρας.

Οκτώβρης του 2015. Ο,τι και είχε χαράξει η μέρα.
Τοποθεσία: Μέσα στο κτίριο του ηλεκτρικού σταθμού στον Πειραιά. Εγώ ο… άνθρωπος έτρεχα βιαστικά για να βγάλω το εισιτήριο που θα με πήγαινε στον προορισμό μου, καθώς πριν λίγο είχα κατέβει κατάκοπη από το πλοίο κουβαλώντας τις δικές μου αγωνίες και προβληματισμούς.

Δεν έδωσα σημασία στον συρφετό που ήταν στα πεζοδρόμια γιατί το μυαλό μου ήταν στα… δικά μου.

Μέσα στο κτίριο του ηλεκτρικού σταθμού στον Πειραιά. Μέσα στο κτίριο του ηλεκτρικού σταθμού στον Πειραιά. Αυτά τα παιδικά μάτια γύρισαν πολλά κλικ το μυαλό και την ψυχή μου. Μονολόγησα στον εαυτό μου πως τελικά “έτσι είναι η κούραση”…
‘Ισα που προλάβαινα να βγάλω βιαστικά μια φωτογραφία, αυτά τα παιδικά μάτια που κανείς δεν ξέρει και για εκείνα το μέλλον τους… Εγώ ο … άνθρωπος…

More from ΕΛΕΝΗ ΜΠΟΥΧΑΛΑΚΗ

Ζητείται χώρα

Πού να κοιτάξεις για να δεις χαμόγελα; Η ζωή καθορίζεται από πολλά...
Read More

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *