Απ’ τα μπουζούκια στ’ αποτσίγαρα…

Μια ιστορία καθημερινής τρέλας, με αυξήσεις παντού και ταυτόχρονα μειώσεις σε μισθούς, συντάξεις κλπ., κλπ. Στο ίδιο έργο θεατές, εσύ κι εγώ τραγουδιστές…

Θα ‘θελα να ‘χα κούτες τσιγάρα, να ρουφάω ασταμάτητα έξω απ’ τα γραφεία των κυβερνώντων κι ο καπνός να μπαίνει μέσα από κάποιο ανοιχτό παράθυρο, από κάποια χαραμάδα. Για να δουν ότι ο ‘Ελληνας δεν μασάει, ότι πάει κόντρα στους αγέρηδες που ξεσηκώνουν, όταν εκείνοι αναπαυτικά ανάβουν τα πούρα Αβάνας και πίνουν απολαυστικά το Freddo τους, σκαρφιζόμενοι, ποιό θα είναι το επόμενο μέτρο που θα επιβάλλουν σε τούτη τη χώρα.

Οχι, κύριοι δεν θα μας πάτε απ’ τα… μπουζούκια στ’ αποτσίγαρα… Δεν θα κλειδώσετε τις ψυχές μας μέσα στους νόμους σας. Θα ξανανέβω στην πίστα να χορέψω ένα βαρύ ζεϊμπέκικο, θα βρω χρήματα να πιω την τεκίλα μου γιατί έτσι γουστάρω. Γιατί εδώ είναι η ζωή και δίπλα της ο θάνατος. Κι εγώ θέλω να ζήσω. Κόντρα σε σας, κόντρα σε ό,τι φτιάξατε.

Κάντο κι εσύ, κι εσύ, κι εσύ… Απλά, ζήσε. Το αύριο κανείς δεν το ξέρει…

More from ΕΛΕΝΗ ΜΠΟΥΧΑΛΑΚΗ

Ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος μας αποκαλύπτει τα μυστικά του!

Ο Matthieu Ricard είναι ένας 69χρονος Θιβετιανός βουδιστής μοναχός που έλαβε τον...
Read More

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *